(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
(Bahar) İçime sinmiyor var ya.
Şimdi gidince sen de göreceksin, bizi nasıl insanlara yolladıklarını.
Kız azıcık daha sıkıver dişini. Üç, beş defa daha yaparız...
...ondan sonra biz başka iş bulduk deriz.
Üç, beş mi? Hani sadece iki defa yapacaktık?
Vallahi inerim bak ha.
Ben istemiyorum böyle kötü şeylere bulaşmak.
Hayır ben anlamıyorum ki, ne yapıyoruz biz?
Yemek yapıyoruz. Bir işe falan bulaştığımız yok.
Nereden biliyorsun sen? Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?
Ya...
Ya bizi oraya, bir işaret olsun diye gönderiyorlarsa?
Ne bileyim ya bu adamlar...
...teröristse?
Ya bizim oraya gitmemiz bir sinyalse başkalarına?
Ne bileyim? Bin bir türlü hâli var böyle şeylerin.
Hi, düşünsene yakalanmışız.
Ay tövbe tövbe.
Böyle gazetede fotoğraflarımız yan yana. Altına da yazmışlar.
"Teröristler üstlerinde üç kilo dolmayla suçüstü yakalandılar"
Ne komiksin.
İneceğiz burada kalk.
Müsait bir yerde inebilir miyiz?
-(Ceyda) Alabildin mi? -(Bahar) Aldım.
Hah, gel buradan.
(Hareketli müzik)
Geç geç hadi.
(Hareketli müzik)
(Bahar) 13 numaraydı değil mi?
-Hah, burası herhâlde. -(Ceyda) Burası canım.
(Ceyda) Aynı sokakta kaç tane Şafak Apartmanı olacak?
Hah bak, gayet de aile yeri işte.
Boşu boşuna korktun. Hadi yürü yürü.
-(Bahar) Uf. -(Ceyda) Mızmızlanma.
(Hareketli müzik)
(Ceyda) Ay!
(Bahar) Elim koptu, elim.
(Kapı sertçe açılıyor)
-Ne oluyor be? -Ne bileyim?
Kıpırdama polis, yat yere! Yat, yat, yat!
Ay!
(Erkek) Yat, yat!
(Kapıyı kırıyorlar)
(Hareketli müzik)
Yat yere, yat!
Siz kimsiniz, ne işiniz var burada?
(Erkek) Burası temiz.
Ne yapıyorsunuz burada?
(Erkek) Dolapların içine bakın.
Yemek.
He, doğru diyor. Yemek yaptık biz.
Bakın.
(Erkek) Kaldır kaldır, yatağı kaldır.
(Erkek) Yatağın altına bakın.
Al bunları da.
(Ceyda) Hayır! Hayır! Nereye alıyorsunuz?
Çoluğumuz çocuğumuz var bizim. Biz yemek yaptık.
(Gerilim müziği)
Bizim hastamız var. Biz ona yemek getirmiştik.
Yukarı çıkıyorduk tam, siz böyle şey yapınca...
...kalakaldık korkudan. Biz ömrümüzde polis görmedik ki.
(Gerilim müziği)
İyi, tamam. Çıkın bakalım.
Görelim nereye gidiyorsunuz.
Hah. Yaşa be polis beyciğim.
Sağ olasın.
Gel anam, gel. Gel çıkalım.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı zili çalıyor)
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
(Kadın) Buyurun.
(Ceyda) Ah teyzem, geçmiş olsun.
(Ceyda) Geçmiş olsun. Biz de sana yemek getirmiştik.
(Gerilim müziği)
Aa! Hoş geldiniz. Hoş geldiniz.
(Kadın) Gelin, gelin, gelin. Hoş geldiniz.
(Ceyda) Hoş bulduk, hoş bulduk.
Gelsene çocuğum.
(Müzik)
Teyzem, kusura bakma biz böyle dalıverdik içeri.
Aman ne iyi ettiniz, ne iyi ettiniz.
Sizi gidi hayırsızlar sizi.
Fatih Bey oğlum, bak kimler geldi.
Işıl'la Ayşil geldi.
Girin içeri girin. Gelin bakayım gelin.
Aman aman aman bir görsen, koskoca kızlar olmuşlar. Maşallah.
Çocuklar gelin, gelin de Fatih abiniz sizi görsün.
Gelin bakayım.
(Kadın gülüyor)
(Kadın) Merhaba desenize Fatih abiye.
Merhaba.
Üretmek demişken, Menderes Havzası'na götürüyorum tekrar sizi.
Oturun, oturun. O şimdi birileriyle konuşuyor ya...
...az sonra yanımıza gelir.
(TV Fatih Portakal konuşuyor) Jeotermal tesislerin...
...şimdi çevreye olan zararlarını anlatacağım.
Aynı annenize benzemişsiniz.
(Kadın) O nasıl? İyi mi?
İyi, iyi, çok iyi. Selamı var.
İyi ki geldiniz. Kaç sene oldu görmedim ben sizi.
Evde başka kimse yok, değil mi?
Yok işte, Fatih'le ben varım.
(Polis) Elleri kaldırın!
(Polisler bağırıyor)
Aman! Of! Yeter artık yeter canım!
Bu ne gürültü böyle sabah sabah?
Anam! Tamam teyze!
Halıya yazık.
Halıya bir şey olmaz.
Bu aşağıdaki kiracının çocuğu var ya...
...öyle yaramaz, öyle yaramaz. Gürültüden öğle uykusu uyuyamıyorum.
Tamam canım. Çocuk yani. Yaramazlık da yapar, gürültü de yapar.
Biz rahatsız olmayız değil mi?
Yok, olmayız.
Ben şu balkonun kapısını açsam.
Aman aç kızım, aç.
Bana da sıkıntılar basıyor zaten.
Son zamanlarda çok fena sıkıntılar basmaya başladı bana.
(Erkek) Yürü hadi yürü! Çabuk! Alın bunu!
(Müzik...)
(...)
Ah ah, annenize de çok kırgınım vallahi.
Hep geleceğim, geleceğim, geleceğim; kapımın ziline basan yok.
Aylar oldu.
(Kapı kapandı)
-İçeride biri mi var? -Yok.
Ama ses geldi.
(Kadın gülüyor)
Küçükken hep kavga ederdiniz. Birbirinizin saçını yolardınız.
Gene aynı şeyi yapıyor musunuz?
Yok, yok yapmıyoruz artık.
(Müzik)
Hoş geldiniz.
Kusura bakmayın. Banyodaydım da duyamadım sizin geldiğinizi.
Kimsin sen?
Calibe Hanım ben Nana.
Ay başında işe başladım ya. Ayla Hanım getirdi. Siz biliyorsunuz.
Ha bildim, bildim, tamam.
Bunlar misafir mi?
Yok canım, ne misafiri? Akraba, akraba.
Işıl'la Ayşil.
(Calibe) Onlar benim hala kızımın torunları.
Mevkibe Hanım'ın torunları.
Hoş geldiniz.
Ayla Hanım bana söylemedi de misafir gelecek diye.
Sen ne duruyorsun öyle? Gidip bize bir kahve yapsana.
Yok, zahmet etmeyin. Almayalım biz.
Alalım, alalım. Çünkü biz burada epey oturacağız yani.
Sana zahmet iki sade kahve alalım biz.
(Ceyda) İnsan her zaman bir araya gelemiyor değil mi?
Aa, tabii tabii.
Ne var o tencerelerde?
Yemek yaptık size.
Ben yaptım hepsini kendi ellerimle. İnşallah beğenirsiniz.
(Calibe) Ay aman, ne iyi etmişsiniz canım.
Ben de zaten yemek yememiştim.
Aa! Calibe Hanım yemek yediniz.
-Yedim mi? -Yediniz.
Ben banyodayken bir sesler duydum da koşturmalar falan.
Bir şey değil, polis.
Polis mi var? Polis mi geliyor?
Benim çalışma iznim yok. Beni 'deport' yapacaklar şimdi.
(Nana) Ben ne yapacağım şimdi?
'Şorum' kurudu benim, 'şorum' kurudu.
Yok yok, öyle değil. Başka polis, başka polis.
Ha başka polis değil mi?
O polis değil.
Sen, sen, Işıl'dın değil mi?
Yok, Işıl o. Ben öteki.
Ha. Ay...
(Müzik)
Bence olmuştur o.
-Emre. -Efendim?
On dakikadır onu çırpıyorsun.
Ha, pardon. Dalmışım.
Bir şey mi oldu?
Yok, gayet iyiyim.
Hayır, değilsin.
O olay çok sarstı seni değil mi?
Arda yani.
Ne düşündüğünü biliyorum.
Arda'nın benden olmadığını öğrendiğimde...
...rahat bir nefes almam gerekirdi değil mi?
Annesi Ceyda olan bir çocuk. Üstelik sorunları da var.
Ama ne bileyim, baba olmak hoşuma gitmişti.
Birinin benim varlığıma gerçekten ihtiyacı vardı.
Ne bileyim; sonunda hayatta...
...adamakıllı bir işe yarayabilecektim.
Sana ihtiyacı olan bir sürü insan var zaten.
Hem yine çocuğun olur.
Benim başka çocuğum olmayacak.
-Neden? -Sağlık problemleri.
Ben de birkaç ay önce öğrendim.
Aslında artık senin de öğrenmen gerekirdi. Artık çocuğum olmayacak.
Eğer çocuk, evlilik gibi hayallerin varsa ben o adam değilim.
Sence evlilik, çocuk gibi hayalleri olan bir kadına benziyor muyum?
İstenmeyen bir çocuk olarak büyüdüm.
Mutlu ailelere inanmam.
(Müzik)
Çok özür dilerim. Saçmaladım.
Bugün kafeye bir anne kız geldi.
Böyle kızın saçları benim gibi kıvır kıvır.
Annesi sürekli şikâyet ediyordu, saçlarını yine mi kurutmadın diye.
Hatırladın mı?
Fark etmedim. Niye? Ne oldu?
Kadın tıpkı annem gibiydi.
(Şirin) Cümleleri, sözleri.
(Şirin) Tonlamaları bile.
(Şirin) Ana dili dedikleri şey bu olsa gerek.
Kızın da tepkileri aynı benim gibiydi. Öfleyip püflüyordu.
Tabii bilmiyor daha annesi öldüğünde o cümlelerin de gideceğini.
(Şirin) O sözleri de özleyeceğini...
...saçını kurutlara...
...üstüne bir şey allara...
...aman taşa oturma, çocuğun olmazlara...
...hepsine hasret kalacağını...
...hepsini bilmiyor tabii.
Öyle, öyle tabii.
Arif...
...geçiyor mu bu acı?
Anne acısı?
Yok.
Hep bir yerinde duruyor insanın.
En kötüsü de ne biliyor musun?
İnsan annesini kaybettikten sonra daha önemsiz biri oluyor.
O ne demek?
Düşünsene bir; seni dünyada en çok seven...
...önemseyen, değer veren kişi gidiyor.
O gittikten sonra sen kimsin ki?
Kimin umurundasın?
(Şirin) Saçını kurutmuşsun, kurutmamışsın kimin umurunda?
Kendimizi özel hissetmemizin tek sebebi annelerimiz.
Çünkü onlar, her şeyden çok sana değer veriyor.
En çok seni seviyor, seni önemsiyor.
Ama o gidince...
...beni diğer insanlardan farklı kılan bir şey kalmıyor.
Olur mu öyle şey?
Baban var, Enver abi.
Aynı şey değil.
(Şirin) Babam asla annem gibi sevmedi beni.
Her şeye rağmen onun gibi sevmedi.
Ama annem bütün yanlışlarıma rağmen sevdi.
Ne kadar kızarsa kızsın, o hep yanımda oldu.
Babam öyle değildi.
(Duygusal müzik)
Çok acayip.
Yani karşılıklı bir şeyler içiyoruz. Ben sana içimi döküyorum.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Emre dış ses) Abin ne kadar şahane bir insan.
Gerçekten.
Enver Bey için yaptıkları...
...kahveyi kapatıp terzi açması.
Evet.
Arif gerçekten olağanüstü biri.
Gerçekten öyle.
(Emre) Aynı zamanda çok çalışkan ve iyi bir adam.
Yani gelir gelmez dükkânı toparladı, yoluna koydu her şeyi.
Ya bir de...
...o, üniversite okuyormuş İTÜ'de mühendislik ama bırakmış. Neden?
(Kısmet) Ay, o kısım çok saçma.
(Kısmet) Bizimki üniversitedeyken bir kıza âşık olmuş ama büyük aşk.
İşte tam böyle gelecek hayalleri falan kurarlarken...
...kız gitmiş Arif'in en yakın arkadaşıyla evlenmiş.
Yok artık!
Bizimki tabii darmaduman olmuş. Bırakmış okulu falan.
Allah Allah!
-Kimmiş peki kız? -Pisliğin teki.
Berşan mıydı neydi adı?
Berşan'dı galiba, evet.
(Gerilim müziği...)
(...)
(TV erkek ses) Bir yerde kanaması olamaz mı?
(TV erkek 2 ses) İki birim bir anlam ifade etmiyor.
(TV erkek ses) Ya da kanama anlamına geliyor ki bu...
...düşen nabız basıncını açıklar.
Hadi kalkalım artık.
Kalkalım kalkalım.
-Calibe Hanım misafirler-- -Yok! Hişt! Ne yapıyorsun?
Bırak, uyumuş kadıncağız.
(Nana) Siz gidiyorsunuz diye--
Olsun olsun canım. Saat kaç olmuş.
On olmuş saat. Bırak uyusun.
Bak senin de aklında bulunsun ama...
...kapıyı kilitle, anahtarı da üstünde bırakma tamam mı?
Allah korusun bak bu yaşta böyle insanlar biliyorsun hani...
...çıkıp gidebiliyor. Kaybolur falan, Allah korusun.
Siz, kapıyı o açtı diye bunu yapıyorsunuz değil mi?
Ben biliyorum. Ben unuttum.
Ayla Hanım'a kesin söylemeyin. O çok kızar bana.
-Tamam, söylemeyiz. -Çok teşekkür ederim.
(Bahar) Hadi Nana görüşürüz.
Hadi hoşça kal. Görüşürüz.
-(Nana) Tamam. -Kilitle kapıyı bak unutma.
Hadi anam hadi, açmayın arayı. Siz de gelin olur mu?
(Bahar) Hadi kilitle, kilitle.
Tamam, merak etmeyin. Güle güle.
(Müzik)
Ay Ceyda, bizim başımıza ne geldi Ceyda? Öleceğim ben.
Öleceğim.
Sus sus. Ucuz atlattık ha.
Yoksa vallahi boşu boşuna sabaha kadar nezarette kalırdık.
Sen manyak mısın? Ne dediğinin farkında mısın sen?
Polisler bizim yemek bırakacağımız evi bastı.
Tamam! Hadi yürü.
(Müzik)
(Ceyda) Yürü yürü.
Ben sana hep dedim ama bu adamlar tekinsiz tipler diye dedim.
Garip garip insanlar var dedim ben sana.
Zaten bizim uyanmamız gerekiyordu.
Kim üç tencere yemeğe 1000 lira verir Ceyda?
Ben sana demiştim.
Bizim uyanmamız gerekiyordu, bunların kötü insanlar olduklarına.
Kız 50 lira verseler iyi insan mı olacaktı bunlar?
Ceyda ben sana ne diyorum, sen bana ne diyorsun?
Garip garip şeyler, garip garip yerler teslimat adresleri.
Yok tencereyi gelip bizden alacaksınız.
Zaten bu tamirhanedeki adamların tipini sen görseydin...
...benim ne demek istediğimi anlardın. Tövbe tövbe!
Yok tencereyi ateşe koymayacaksınız, yok tencerelerde yemek pişirmeye...
(Ceyda) Bahar...
(Gerilim müziği)
Tencereler.
-Anam unuttuk ya tencereleri! -(Bahar) Bırak şimdi tencereleri!
Niye be?
O tencerelerde kesin bize bir şey taşıtıyorlardı Ceyda!
Ne?
O tencereler... Neden ateşe koymayın desinler yoksa?
Neden yemek pişirmeyin desinler?
Neden her seferinde gelip o tencereleri bizden alacaksınız desinler?
Bir düşün.
Kız, Berşan dedi ya; patron işte sevap işliyormuş, sadaka veriyormuş gibi.
Anam bizim gittiğimiz apartman da pek fakir fukara yeri değildi.
Kız biz ne yaptık?
Bilmiyorum ama bence çok kötü bir şey yaptık Ceyda.
Bence... Bence o adamlar...
...uyuşturucu şebekesi gibi bir şeydi ve biz ona alet olduk.
Allah bizi kahretmesin. Biz ne yaptık!
Kesin o tencerelerin içinde uyuşturucu saklıyorlardı...
...biz de onları getirip götürdük.
Bahar...
...eğer bunlar senin dediğin gibi heriflerse, bizi gebertirler.
-Hemen gidip alalım tencereleri. -Hayır, hayır.
Bitti.
Unutacaksın o tencereleri, tamam mı?
Hiçbir şekilde o eve tekrar girmiyoruz.
Ben şimdi eve gidiyorum ve çocuklarıma sarılıp yatıyorum.
-Sen de benimle geliyorsun. -Ben gidip alırım.
Hayır, sen de--
(Polis korna çalıyor)
-Anam! Dizim çözüldü. -Bahar.
Ölümü gör bir daha gitmeyeceksin oraya.
-Tamam. -Ölümü gör.
Tamam, gitmeyeceğim.
-Tencere bitti, konu kapandı. -Tamam.
Ben bu yaştan sonra polisten korkmaya başladım, iyi mi?
Gittiler. Gittiler.
Yürü.
Sen gir benim koluma.
Ayy, yürüyemiyorum.
(Gerilim müziği)
Ne oldu?
-Baskın yedik. -Ne?
Baskın yedik dedim!
(Gerilim müziği)
Mallar?
Malları bulamamışlar.
Çünkü senin arkadaşların teslimatı yapmamış.
Neden acaba?
Ben bilmiyorum.
Vallahi bi-bilmiyorum.
İspiyoncu oldukları için olabilir mi acaba?
Ama onların hiçbir şeyden haberi yok.
Vallahi yok. Bilmiyorlar. Hiçbir şey bilmiyorlar ki.
Dua et öyle olsun.
Eğer öyle değilse...
...hem senin hem de onların başı büyük belada demektir.
Bu gece sakin duracaksın.
Yarın gidip mallarımı...
...o karılardan geri alacaksın.
Eğer alamazsan seni ayrı yere...
...o saçlarını da ayrı yere gömerim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bizim polise gitmemiz lazım.
Gidelim, gidelim de ne diyeceğiz?
Anam, bizim yayla çorbası sizin baskın yaptığınız evin...
...üst katında mı kaldı diyeceğiz? -Hayır, öyle demeyeceğiz herhâlde.
Olan biteni, bildiğimiz her şeyi anlatacağız onlara.
Bizi herhâlde yasa dışı bir şey kullanmışlar diyeceğiz.
Ne bileyim? Onlar bilirler ne yapacaklarını.
Evet, öyle yapalım, öyle diyelim.
Hem hapse girelim hem de hapiste bizi ispiyoncu diye şişlesinler.
Bu arada da artık çocuklarımızı kaçırırlar...
...babalığı mı vururlar bilemiyorum.
Ayy!
Ay, nefes alamıyorum.
Kız ne bayılıp kaldın öyle be.
Sen ispiyonculara ne yapıyorlar sanıyorsun?
Hadi yürü, yürü.
(Telefon çalıyor)
Kim arıyor?
Berşan arıyor be, tencereleri soracak şimdi.
Vallahi diyorum ben. Gitsinler koca teyzenin evinden alsınlar.
Hayır, öyle bir şey demeyeceksin, açmayacaksın bu telefonu. Olmaz.
Kadının başı bizim yüzümüzden belaya mı girsin?
Kız tencereleri orada bırakmasaydın.
Ne bileyim ben? Sence o anda doğru düzgün düşünebiliyor muydum?
-Yine arıyor. -Aç.
Açmayacağım. Şöyle yapacağız...
...ee...
...gerekirse biz yarın sabah seninle gideceğiz...
...o tencereleri alacağız, tamam mı?
Sonra Berşan'ın telefonunu açacağız, diyeceğiz ki; Gel, al tencereleri.
Sen, Berşan'a Calibe Hanım'ın evinden, tencerelerden...
...hiçbir şekilde bahsetmeyeceksin.
-Tamam mı? -Tamam.
Zavallı kadın.
Ceyda, masum bir kadının bizim yüzümüzden canı yanmasın.
Tamam, doğru diyorsun. Haklısın.
Açma sakın, ne olur.
Ben o zaman bu telefonu tümden kapatayım.
Yoksa bu karı beni sabaha kadar arar.
Ben nasıl verdim o tencereleri orada? Nasıl yaptım ben bunu?
Off.
Tamam ya.
Hayır, Ceyda ben...
...iyi değilim. Nefes alamıyorum.
Bir şöyle yürüsek mi? İçim çok daraldı benim.
Olur gülüm, gel.
Allah'ım, bizim başımıza daha neler gelecek ya.
(Arif) Başka bir şey söyleyeyim mi? Tatlı falan yer misin?
Çok şiştim.
Sağ ol Arif.
Bu gece için.
Yani ben uzun zamandır...
...annemden sonra hiç bu kadar mutlu olmamıştım.
İyi, ne güzel.
Kalkalım mı?
Olur, olur.
Kardeşim hesabı verir misin?
Lütfen, ben ısmarlayacağım.
Bırak Allah aşkına, olmaz öyle şey.
Tamam, bir dahaki sefere ben ısmarlarım o zaman.
Tamam mı?
Tamam. Tamam.
Anlaştık.
(Müzik)
Düşünsene biz şu anda o uyuşturucu şebekesiyle hapiste olabilirdik Ceyda.
Öyle bir durumda biz Enver abinin yüzüne nasıl bakacaktık...
...çocuklarımıza ne diyecektik biz?
Allah'ım sen koru bizi.
Kız, ne biliyorsun uyuşturucu kaçırdıklarını?
Ya ne kaçıracaklar Ceyda?
(Müzik)
Aa!
-Şeyle şey mi kız bu? -Arif'le Şirin.
Bir de bu mu çıktı başımıza? Ne halt ediyorlar bunlar baş başa be!
Bırak, sakın bir şey deme.
-Arif! -Ceyda...
Ne yapıyorsunuz siz bu saatte?
Hiç, yemek yedik.
Benim biraz canım sıkkındı da...
...sağ olsun Arif beni yemeğe çıkardı.
İyi yapmışsın Arif, sağ olasın.
İyi yapmışsın Arif, aferin.
Siz nereye böyle?
Ee...
Abla...
...sen iyi misin? -İyiyim.
(Şirin) Yüzün bembeyaz.
Yok iyiyim ben canım, biz yemekleri...
...teslim ettik, eve dönüyorduk oradan.
Yemekler pek sevilmedi galiba.
Ceyda biraz sinirli.
Yok, benim sinirim ondan değil.
Neden peki?
Bu devirde kimseye güven olmuyor.
İnsan sandığın insan çıkmıyor, adam sandığın adam çıkmıyor.
Öyle bir devir işte.
(Bahar) Hadi artık eve gidelim mi?
(Gerilim müziği)
Kızım bu akşam ben neden yemek yemedim?
Calibe teyze, ikimiz beraber yedik ya.
-Yedik mi? -Evet, unutuyorsun hep.
Karnıyarık yedik. Sen çok güzel olmuş dedin ya.
-Öyle mi dedim? -Evet.
-Hadi iyi geceler. -İyi geceler.
-Kapatıyorum ışığı. -Kapat kapat.
Arif, bir dahaki sefere ben ısmarlayacağım tamam mı?
Söz verdin bak, unutma.
Hadi iyi geceler.
Herkese iyi geceler.
-Babam sizde mi? -Evet.
Sen ona geldiğimi söylersin.
Ben biraz fazla içmişim de hemen yatacağım.
-Söylerim, tamam. -Hadi iyi geceler.
Ceyda bırak şimdi onu.
Kız ben bunları yolarım. Ne böyle baş başa yemeler, içmeler falan.
Ne oluyoruz be? Fingirdiyor mu bunlar?
Yok ya sanmıyorum.
Boş ver şimdi onları. Bizim daha önemli sorunumuz var, farkında mısın sen?
Ne yapacağız biz? Nasıl halledeceğiz? Nasıl kurtulacağız bu beladan?
Tamam, sakin ol. Sıkma canını, halledeceğiz.
Nasıl sıkmayayım canımı? Ben anlamıyorum.
Bir tek ben mi büyütüyorum bu olayı?
Ceyda biz ne yaşadık sen farkında mısın?
Biz hapse girersek çocuklarımıza ne olacak, sen bunun farkında mısın?
Tamam, abartma. Sabah ola, hayrola.
-Hadi ben Arda'yı alayım. -Hayır, alma. Çocuk uyumuştur.
Uyandırma şimdi. Ben yarın getiririm çocuğu sana.
Bana bak, sen merak etme.
Ben sabah erkenden gider alırım tencereleri.
-Zaten Berşan da ölmüştür korkudan. -Ölsün!
Ölsün gebersin!
O soktu bizim başımızı bu belaya.
Allah biliyor kimse için bunu demem ama onun için diyorum, ölsün!
Tamam, hadi uyumaya çalış sen.
(Gerilim müziği)
(Müzik)
Aa!
-Manyak mısın be! -Ceyda...
Ödüm patladı! Ne işin var burada? Nasıl girdin içeri?
(Berşan) Bende yedek anahtarların vardı, unuttun mu?
-Şey... Tencereler nerede? -Ne tenceresi be!
Zaten senin yüzünden baskın yiyorduk.
Bir de böyle gecenin bir vakti hortlak gibi karşıma çıkmadığın kalmıştı!
Ceyda...
...nerede tencereler? -Yok tencere falan!
Ne demek yok tencere falan?
Kız senin yüzünden baskın yiyorduk diyorum sen hâlâ diyorsun tencere, tava!
-Sen bizi nereye yolladın? -Bırak şimdi baskını falan!
Tencereler nerede Ceyda? Bak sakın attım deme!
Biteriz. Ceyda yanarız. Siz de yanarsınız, ben de yanarım.
Tencereler nerede Ceyda?
Niye yanıyoruz?
Ne vardı onların içlerinde?
Vardı işte bir şeyler karıştırma orasını!
Ama yedi sülalemizi satsalar, ödeyemeyiz. Öyle şeyler vardı içinde.
Ne olur söyle, nerede o tencereler Ceyda?
Yukarıdaki yaşlı karının evinde.
Ne alaka?
Ne alakası olacak!
Polis gelince korkudan hangi kapıyı bulduysak daldık içeri.
Karı da bunak çıktı, akrabası sandı bizi.
Kahve falan içtik. Sonra o kafayla tencereleri unutup çıktık.
Ama merak etme.
Bir şey olmaz orada mallarınıza.
Kandırmıyorsun değil mi beni?
Kandırmıyorum, göreceksin zaten.
Gidip alırsınız.
Uff!
Yok, biz gidemeyiz.
Bu ara orada dolaşamayız. Polis falan gözetliyordur.
Sıkıntı olur, biz gidemeyiz.
Bize olmaz yani sıkıntı?
Onu tencereleri unutmadan önce düşünecektin Ceyda Hanım!
Bana bak, aç şimdi kulağını beni iyi dinle.
Bak bu işin şakası yok, tamam mı Ceyda?
Yarın saat 12.00'de o tencereler, o galeride olmazsa...
...buraya başkaları gelir. Taş taş üstünde bırakmazlar.
Anladın mı beni?
Anladım.
İyi.
Bir de bu arada...
...bunlar Bahar'ın teslimat yaparken çekilmiş fotoğrafları.
Hani polise falan giderseniz aklınızda bulunsun.
(Gerilim müziği)
Ne?
Zaten ispiyoncu olmadığınıza adamları çok zor ikna ettim...
...ayakları denk alalım!
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği)
Çok güzel ama soğuk bu.
Dur bakayım.
(Müzik)
Pilav. En sevdiğim şey.
Ohh.
(Gerilim müziği)
(Müzik)
(Arif dış ses) Onun oğlu var ya Arda. O doğumda hastanede karışmış galiba.
(Arif dış ses) O Arda'yı vermek istemiyor ama öz çocuğunu da merak ediyor.
Emre.
Ne?
Benim sana bir şey söylemem lazım.
Ama nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum.
Direkt söyle.
(Gerilim müziği)
Senin bir çocuğun var aslında.
(Gerilim müziği)
Ne?
Senin Arda dışında bir çocuğun var.
(Bahar) Bu ne?
-'Door'. -'Door'.
(Bahar) Aferin ikinize de bildiniz.
Peki, bu?
-'Eye'. -'Nose'.
Nisan bildi, Dorukcuğum.
'Eye' göz oğlum, bu 'nose'. Burun.
Ben gözünü gösterdin zannettim.
Pardon, bir dahakine düzgün göstermeye çalışırım.
Peki. Bu ne?
-'Hair'. -'Head'
'Head' doğru, 'hair'?
-Saç. -Saç, evet.
Servis geldi.
Gel bakalım, hadi iyi dersler anneciğim.
Dikkatli olun tamam mı? Hadi iyi dersler.
-Canım benim, dikkatli ol. -Enver dede...
-Görüşürüz. -Görüşürüz Enver dede.
Güle güle, iyi dersler.
(Bahar) Geçin bakalım.
-(Personel) Günaydın çocuklar. -(Bahar) Günaydın.
Geçin bakayım.
Hadi, iyi dersler.
-Günaydın Bahar Hanım. -Günaydın.
-Bir şey diyecektim de. -Tabii buyurun.
Gel canım.
Bazı veliler aracın buraya girmesini istemiyor da...
...onun için ben diyorum ki...
...bundan sonra Doruk'la Nisan'ı ana caddeden alsam?
Anlamadım?
Şimdi buralar pek tekin değil ya, onun için endişeleniyorlar.
Vallahi biz burada oturuyoruz.
Çok da uzun zamandır burada oturuyoruz ve bizim başımıza hiçbir şey gelmedi.
O yüzden her çocuk nasıl evinin önünden alınıyorsa...
...benim çocuklarım da evlerinin önünden alınacak!
Eğer bununla ilgili bir problemi olan veli varsa da...
...söyleyin beni arasın, tamam mı?
Ben arada kalıyorum böyle. Siz idareyle konuşsanız?
Ben kimseyle konuşamam.
Konuşamam canım kimseyle!
Her çocuğa nasıl davranılıyorsa benim çocuklarıma da öyle davranılacak!
-Peki. İyi günler. -İyi günler!
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın canım.
(Ceyda) Arda'm, annem...
(Ceyda) Hadi gülüm, gidiyorum ben.
Bir an önce gidip alayım şu tencereleri, oradan da işe gideceğim.
Tamam, konuşuruz. Dikkat et.
(Ceyda) Kız...
...ne işi var bunun bu saatte burada? -Bilmiyorum.
-Öğrenmiş olabilir mi? -(Bahar) Bilmiyorum.
Günaydın Emre Bey.
Ne oldu?
Ne bakıyorsun öyle düşman piyadesi gibi?
Sen nedenini gayet iyi biliyorsun.
-Yoo, ben bir şey bilmiyorum. -O zaman içeri gir, öğrenirsin.
Yok, giremem vallahi. Çok önemli işim var benim.
Sana içeri gir dedim!
Benim çocuğumdan daha önemli değildir değil mi senin lanet olası işin!
(Müzik)
Ayakkabım mı çözülmüş? Dur bakayım, ben bağlarım.
(Emre) Teşekkür ederim.
Bak oldu.
(Müzik)
-Hadi içeri gir. -Yok, vallahi giremem.
Hayat memat meselesi. Vallahi gitmem lazım benim.
(Bahar) Ceyda...
Ceyda siz girin içeri...
...ben halledeceğim o işi tamam mı?
Hadi.
Çıkarken Arda'yı da bırakırsın Enver abine.
Ben alırım dönüşte.
(Bahar) İyi günler Emre Bey.
(Müzik)
Annem, bak.
Oyna bunlarla tamam mı?
(Müzik...)
(...)
Bunu bana asla söylemeyecektin değil mi?
Böyle bir şeyi benden nasıl saklarsın?
-Kim söyledi sana? -Kim söylediyse söyledi!
Önemli olan o değil!
Önemli olan şu anda benim çocuğum nerede?
Neredeyse nerede! Ne yapacaksın öğrenip?
Bunca yıldır ana-baba bildiği insanlardan koparıp alacak mısın çocuğu?
-Aynen öyle yapacağım. -Hayır, yapmayacaksın!
Sen bu işi kurcalarsan ne olur biliyor musun?
-(Ceyda) Arda'yı benden alırlar. -(Emre) Arda'yı senden alsınlar.
Sen bakamıyorsun ki çocuğa. Okula bile gönderemiyorsun.
Senin ne hakkın var el âlemin çocuğunu alıkoymaya.
El âlemin çocuğu değil o, benim çocuğum!
Sana böyle kolay tabii dışarıdan gelip konuşma...
(Duygusal müzik)
Özür dilerim. Özür dilerim.
Kurban olayım beni bir dinle.
Haklısın, kızdın.
Ama sakladığımdan değil
Ben de yeni öğrendim.
Bilemedim ki ne yapacağımı.
Vallahi benim korkum Arda'ya ne olacak?
Ne yapacağız?
Milletin bunca yıldır evladım diye bildiği çocuğu alıp...
...Arda'yı mı vereceğiz onlara?
Ya istemezlerse?
Ya Arda'yı sevmezlerse?
Bak...
...Arda'ya para lazım değil.
O ne yapsın arabayı, ayakkabıyı?
Sevgi lazım ona.
Sen burayı beğenmiyorsun ama o benim yanımda mutlu.
Vallahi ben biliyorum, o çok mutlu burada.
Arda'nın ayakkabıya ihtiyacı yok ama eğitime ihtiyacı var.
Bu zırcahil hâlinle onu eve tıkıp, sen mi yetiştireceksin?
-Emre! Emre ne olur bırakma-- -Ya Ceyda bırak!
Bu işin peşini, Arda'yı...
Ben çocuğumu bulacağım ve gerekeni yapacağım.
Sen de Arda'yı göndermeye hazırlansan iyi edersin.
Çünkü o, senden çok daha iyisini hak ediyor.
(Duygusal müzik...)
(...)
Annem!
Sen...
...sen bana sarıldın mı?
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben anlamadım ki!
O kibarcığa, kahveyi niye verdin?
(Arif) Çünkü şimdi daha çok kazanıyorum.
Niye? Sen mi işletecektin keyfini bozup?
Çok seversin ya çalışmayı.
O şimdi, kirayı da vermez.
Uyuşuk uyuşuk, Arifciğim, Arifciğim...
...diye diye uyutur seni.
Verecek dedik ya! Hayret bir şey!
-Kazanınca verecek işte. -Oo, ölme eşeğim ölme!
Bana bak...
...sen o içeriye bayağı bir masraf yapmıştın.
Talat'ın borcunu da kapatmışsın.
Sen bu parayı, nereden buldun?
Bulduk işte.
Borçlandın mı?
Borçlandım.
Kime?
Kısmet'e.
Kısmet'e mi?
Kısmet sana para mı verdi?
Niye? Sen de mi gidip isteyeceksin?
Yok canım.
Kendi düşünmedikten sonra.
Yahu insan sormaz mı Allah aşkına?
Babacığım aç mısın, tok musun? İyi misin, hoş musun?
Bir ihtiyacın var mı diye sormaz mı?
Senin ağzından çıkanı kulağın duymuyor herhâlde?
Oğlum ne var ya? Haksız mıyım ben?
Fesuphanallah! Ben çıkıyorum.
-Günaydın. -Günaydın.
Ben de tam kapıyı çalıyordum, sen açtın.
İşe gidiyorum da birlikte yürüyelim mi diyecektim.
Yok. Benim işlerim var.
Kafeden önce vergi dairesine uğramam gerekiyor.
Hadi ya!
(Arif) Ceyda Günaydın.
Yazıklar olsun sana be!
Ne oluyor ya?
Seni dost bildim, sırrımı verdim. Hemen gidip, Emre'ye yetiştirmişsin.
Ceyda, ben kimseye bir şey söylemedim.
Yok ya! O zaman niye sabahın köründe Emre kapıma dayandı benim?
O şey, Kısmet'le aranızda kalacaktı.
(Ceyda) Hemen gidip, Emre'ye yetiştirmiş.
(Arif) Ekmek Kur'an çarpsın! Ben kimseye bir şey söylemedim.
Hadi oradan be!
İnanmazsan inanma, hayret birşey!
Bir de seninle mi uğraşacağım sabah sabah!
Günaydın, günaydın. Ardacığım...
...hoş geldin. Ben de seni bekliyorum. Gel.
Yok babalık. Oğlumu hiçbir yere bırakmıyorum.
Bundan sonra ben nereye, o oraya.
(Sokak ortam sesi)
Aa!
-(Arif) Enver abi günaydın. -(Enver) Günaydın.
(Şirin) Kolay gelsin baba.
Allah Allah!
Arif! Arif dur! -Çok işim var, duramam. Kusura bakma.
Ceyda sana her ne dediyse...
...onu Emre'ye kimin söylediğini biliyorum.
Tamam sonra konuşuruz. Hadi sen de işine geç kalma.
Kısmet söyledi.
Vallahi, yemin ediyorum. Onlar sevgili.
Kısmet'le Emre sevgili.
-Ne? -Kısmet geçen gün kafeye geldi.
Emre'yi alıp, birlikte çıktılar.
Emre'nin mahkeme işi falan vardı. Belki ondan gelmiştir.
Arkalarından baktım.
Bayağı el ele tutuşmuş yürüyorlardı.
(Şirin) Ben kimseye söylemek istemedim.
(Şirin) Herkes her şeyi benden bildiği için.
Annemden sonra aldığım kararların içinde bu da var.
İnsanların işine burnumu sokmayacağım, iyi insan olacağım.
Ama yine sözümü tutamadım.
Ben gördüm onları.
Peki emin misin?
El ele tutuştuklarından?
Yüzde yüz eminim.
(Müzik)
İyi, tamam.
Ben kafeye gidiyorum.
Görüşürüz.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Telefon çalıyor) (Gerilim müziği)
Alo abi? Kızdığını biliyorum.
Ama Emre'nin bunu bilmeye hakkı vardı.
(Müzik...)
(...)
(Kapı zili çaldı)
Buyurun.
Ee...
Kime bakmıştınız?
Kusura bakmayın. Yanlış oldu herhâlde.
(Calibe) Kim geldi?
Anne kimse değil. Yanlış çalmışlar.
İyi günler.
(Müzik)
Ayla Hanım, dün gelenlerden biri buydu.
(Ayla) Gel bakayım buraya. Sen kimsin? Nesin?
Nana tut, tut çabuk Nana!
(Ayla) Nana yakala! O, bizim evimizde ne işi olduğunu polise anlatacak.
Yakala, sakın bırakma!
(Gerilim müziği)
(Bahar) Bırak! Kolumu bırak! Salak!
(Bahar) Bak, eğer...
...eğer beni polis yakalarsa...
...onlara, senin bu ülkede izinsiz çalıştığını söylerim.
Seni ülkene geri gönderirler.
Bir daha da Türkiye'ye giremezsin. Beni anladın mı?
(Ayla) Nana yakaladın mı?
Ayla Hanım yakalayamadım. Kaçtı.
-Git şimdi. -Gidemem.
Tencereleri almadan gidemem.
Telefon mıntıkalarının karşısındaki çöpe attım. Markete giderken.
-Telefon ne? -Telefon kulübelerinin karşısındaki...
...çöpe. -Tamam, kulübe. Sağ ol.
-Sağ ol. -Git şimdi.
Nana kusura bakma, seni de böyle tehdit etmiş gibi oldum ama...
...inan ben de çok zor durumdayım.
-Bir şey olmaz. Git! -Hakkını helal et.
-Olur. -Ettim de.
-(Nana) Ettim. -Tamam. Sağ ol.
-Git! -Bu kapı nasıl açılıyor?
-(Nana) Buradan. -Sağ ol.
Nana çok sağ ol.
Sağ ol.
Market? Marketin yanındaki telefon kulübesi.
(Bahar) İşte.
(Müzik)
(Bahar) İşte.
(Müzik)
(Tencereler düştü) Ahh!
(Müzik)
(Bahar) Üff! İnsanlar niye böyle yapar ki? Anlamıyorum.
(Bahar) Çöpü, çöpe atacaksın. Bu kadar basit.
(Kapı zili çalıyor)
(Müzik)
Merhaba Fazilet teyze. Hanım! Ee, size misafir getirdim.
Bu benim oğlum Arda.
Biliyorum. Daha önceden tanıştık.
Merhaba Arda.
Çocuğa bir değişiklik olsun dedim.
Böyle evin içinde otur otur, çocuğun içi karardı. Hem de bu yaşta.
Anlıyorum da keşke böyle durumlarda, önceden haber verseniz.
-Hiç sevmem emrivakileri. -Neleri?
Yani oldubittiye getirmeleri.
(Fazilet) Haber vermeden, sormadan...
...izin istemeden yapılan işleri.
Anladım. Benim bugün biraz...
...telaşım vardı. O yüzden size haber veremedim.
Fazilet teyzesi, benim çocuğum usludur.
Benim Arda'mın öyle yaramazlığı falan yoktur.
Hem çocuk dediğin eve bir ferahlık getirir, neşe getirir değil mi?
Anlıyorum da bu ev, çocuklara pek uygun değil.
Anladım. Doruk'la Nisan'a uygun...
...ama benim Arda'ma uygun değil öyle mi?
Anlamadım?
Bahar dedi. Onları çağırmışsınız.
Bir gün çocukları da al, gel demişsiniz.
Davet üzerine gelmek başka, emrivaki yapmak başka.
Haberimiz olsaydı ona göre davranırdık. Öyle değil mi?
Ceyda Hanım, ayrıca burası sizin iş yeriniz.
(Fazilet) Çocuğu işe getirmek nereden çıktı şimdi?
Tamam. Getirmem bir daha. Bugünlük idare edin.
Bugün için söylemedim.
(Fazilet) Alışkanlık hâline gelmesin diye söyledim.
(Fazilet) Ayrıca Raif de evin içinde, çocuğun dolanmasından pek hoşlanmaz.
Benim adıma konuşma lütfen!
Seni rahatsız eden her şey, beni memnun eder.
Ay, yaşa be Sezercik!
(Ceyda gülüyor)
(Ceyda) Hem el kadar yavrudan ne olacak değil mi?
(Müzik)
-Gel annem gel, üstünü çık-- -Çocuk getirmek nereden çıktı?
Anam, sen de başlama şimdi!
Bir kahramanlık yaptın, devam et işte.
(Ceyda) Şu montu çıkaralım annem.
Benim adım Raif. Seninki ne?
O kadar çok konuşuyorsun ki çocuğun senin yerine susuyor.
Biraz bir şey öğren ondan.
Yok.
O yüzden susmuyor.
(Duygusal müzik)
Herkes bir olacak diye bir şey yok değil mi?
Benim oğlum da kendine has.
Şu önünü de açalım annem.
Terleme. Gel bakalım. Benim işim çok bugün.
Bu mu karışan? Geçen parkta bahsettiğin.
Evet.
Tatlıymış.
Bence her gün getir.
Vallahi mi diyorsun?
Ay!
(Telefon çalıyor) (Müzik)
-Bahar'ım aldın mı? -Aldım, aldım.
(Ceyda ses) Aman iyi. Bak, aman diyeyim sakın geç kalma tamam mı?
Tam 12'de orada ol. Berşan ikidir arıyor beni.
Tamam, merak etme. Daha 12'ye var. Şimdi eve giderim...
...tencereleri bir güzel temizlerim.
Ondan sonra da götürür, bırakırım.
Derim ki; bir daha da bizi aramayın. Tamam mı? Hadi görüşürüz.
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruldu)
Gir.
-(Emre) Merhaba. -(Kısmet) Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Nasıl geçti?
Nasıl geçsin? Berbat!
Ceyda'ya çocuğumu bulacağımı söyledim...
...kıyameti koparttı.
Arda'yı ondan alacaklar diye korkuyor.
Çocukların karıştığı ortaya çıkarsa alırlar tabii.
Hadi geç, otur. Sana bir kahve söyleyeyim.
Yok, kahve istemem. Gel, yanımda dur.
(Müzik)
Arif aradı.
Sen, Emre'yle mi berabersin dedi.
-Sen ne dedin? -Evet dedim.
Çocuk mevzuunu Emre'ye, sen mi söyledin diye sordu. Ona da evet dedim.
Sonra?
Sonra...
...sonra suratıma telefonu kapattı.
(Duygusal müzik)
O çocuğu bulmak...
...ailesinden almak...
...bunlar çok büyük kararlar. Biliyorsun değil mi?
Yani bir kez yola çıkınca, geri dönmek mümkün değil.
Biliyorum.
Yani bunu yapmak istediğinden, kesinlikle eminsin?
Tabii ki eminim.
O çocuk, benim çocuğum.
Tamam.
O zaman, o gece aynı hastanede doğan diğer çocuklara bakacağız.
Tamam da ben Ceyda'nın, hangi hastanede doğum yaptığını bilmiyorum ki.
Ben biliyorum.
Biliyor musun?
Boş durmayı sevmem.
(Duygusal müzik)
İyi ki varsın.
(Bahar nefes nefese)
(Gerilim müziği)
Oo hayır! Hayır, hayır, hayır!
Allah'ım ne olur, Allah'ım lütfen böyle olmasın!
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapak gıcırdıyor)
Off!
(Müzik)
Bu ne be?
(Müzik...)
(...)
Ay!
Ben ne yapıyorum?
Üff!
Ayy!
(Müzik)
-(Fazilet) Aa! -Ay!
-Ne yapıyorsunuz? -(Ceyda) Ee...
...dolapların içini sileyim demiştim.
Hayır, gerek yok. Dolabın düzeni bana ait.
Çekmecelerin içini sildiniz mi?
Yok, silmedim. Ben şurayı sildim, tam çekmecelere geçecektim...
...ama siz istemiyorsanız ben silmeyeyim.
(Ceyda) Ben halıları silecektim. O zaman gidip, onlara girişeyim.
Tamam. Tamam, bırakın şimdi.
(Müzik...)
(...)
Sevdin mi?
Senin olsun.
Onu görmek zaten sinirime dokunuyor.
(Müzik)
(Arama tonu) Hadi Ceyda aç hadi!
-Ceyda! -(Ceyda ses) Bahar, çıktın mı?
-Hayır, çıkmadım. -Kız niye çıkmadın? Geç kalacaksın.
Ceyda bu tencereleri ateşe koymuşlar. Dipleri tutmuş.
-Ne? -(Bahar ses) Evet.
Üçünün de altı yanık. Kapkara altları.
(Ceyda ses) Kız nasıl yanık? Nasıl kapkara?
Bunlar gece gece yemek mi pişirmiş?
Olmaz öyle şey. Sen yanlış görmüşsündür. Sabahın köründe aldın onları.
(Bahar ses) Ceyda bunların altları yanık.
Bunları ateşe koymuşlar.
Vallahi ben bu şekilde götürüp bırakacağım.
Başka da hiçbir şey bilmiyorum.
(Ceyda ses) Yok! Bahar sakın öyle götürme.
Bak, şey yapalım...
...sen kapat şimdi. Ben ne yapacağımızı düşüneceğim tamam mı?
Kapat, kapat!
Cey...
Beklemedi.
Allah'ım biz nasıl bir işe bulaştık?
Allah'ım ne yapacağız biz?
Ne yapacağız biz? Ne yapacağız? Ne yapacağız?
(Müzik...)
(...)
Aynı yeri silip duruyorsun.
Halının rengi atacak. Kaç para o halı, senin haberin var mı?
Fazilet Hamı yakar seni sonra.
Ceyda!
Sana bir şey mi oldu?
Gitmem lazım.
-Çok kötü bir şey oldu. -Çocuk konusu mu?
Yandım ben! Vallahi yandım ben!
-Çocukla mı ilgili? -(Fazilet) Ne olmuş çocuğa?
Oğlu biraz ateşlenmiş de.
Ateşlenmiş mi? Aa!
Ne duruyorsunuz kızım? Gitsenize.
-Gideyim mi? -Tabii gidin.
Çocuğunuz ateşlenmiş, hâlâ halı siliyorsunuz.
Kendi çocuğu hastayken, partilerde gezen biri mi söylüyor bunu?
Şimdi ne alakası var bununla?
Ayrıca sen hastayken ben partiye gitmedim.
Ben partideyken sen hastalandın.
Sen partideyken hastalanmamdan daha doğal bir şey olamaz.
Çünkü sen hep partideydin.
Şimdi de kalkmış insanlara annelik dersi veriyorsun ya.
Çok gülüyorum sana.
Raifciğim, kimseye ders vermiyorum.
Çocuğu hastanmış, kalk git dedim. Ne kötülük var bunda?
Hastalandığımı duyduğunda da kendine kalk eve git deseydin.
Ama demedin. Eğlenmeye devam ettin.
Ee...
-Biz çıkıyoruz. -Güle güle.
Çünkü baban telefonda önemli bir şey yok dedi.
Sanki önemli bir şey olsa geleceksin.
-Gelecektim tabii. -(Raif) Bırak Allah aşkına!
Ayrıca çok merak ediyorum senin için önemlinin anlamı nedir?
-Beyin ameliyatı geçirmek mi? -(Ceyda) Ee!
Yettin ama sen be! Ne istiyorsun bu kadından?
Anam sen de şuna iki laf ediver be!
Yani tamam kaza geçirdin, yürüyemiyorsun, anladık.
Ama bu durumda olan bir sen misin?
Dünya kadar insan var orasını burasını kaybetmiş!
Evladını kaybeden yaşıyor be!
Yeri geliyor gülüyor, yiyor, içiyor!
Her yas bir yere kadar, her ceza da!
Azat et artık ananı!
Anam sen de kafam kadar kitaplar yazmışsın.
Şu kadar akıl yok sende be!
(Ceyda) Üzüp duruyorsun kendini oğlum kendini eve hapsetti diye.
Ya bir düşünsene, niye çıkmıyor bu dışarı?
Niye insan istemiyor?
Var onun oyuncağı elinde, böyle evirip çevirip oynuyor.
Görmüyor musun be, oyuncak etmiş seni kendine?
Ay!
(Müzik)
(Ceyda) Yürü annem, yürü.
(Ceyda) Aferin.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
10 dakika geçti.
Seninkiler yok hâlâ.
Gelirler.
Vallahi gelirler.
Trafik falan vardır, ona takılmışlardır. Ama gelirler, kesin gelirler.
Biliyorum ben gelirler yani.
Biraz daha bekleyelim.
Tabii, bekleriz.
Zamandan bol ne var.
Bekleriz.
Tam bir dakika daha bekleriz.
(Gerilim müziği...)
(...)
-Teşekkürler. -Afiyet olsun.
Arif, hoş geldin.
Emre Bey gelmedi mi daha?
Gelmedi. Sen iyi misin?
(Emre) Merhaba.
Merhaba Emre Bey.
Vergi dairesi işi tamam.
Sağ ol.
Arif, biraz konuşabilir miyiz?
Olur.
Böyle geçelim mi?
Artık burada çalışmamı istemiyorsanız--
Ne?
Çocuk olayını bilmeme rağmen, size söylemedim diye bozulduysanız...
...haklısınız. Ben olsam ben de bozulurdum.
Ama Ceyda söyleme deyince, ben de onu çiğneyip söyleyemedim.
Arif, ben sana bozulmuş falan değilim.
Alakası bile yok.
(Müzik)
Aksine Kısmet’le ilişkimizi saklamış durumuna düştük.
(Emre) Ben sana karış mahcubum bununla ilgili.
(Emre) Emin ol saklamak istemedik. Ama her şey o kadar hızlı gelişti ki.
Söylemeye fırsat bulamadık.
Arif, ben kardeşine gerçekten çok değer veriyorum.
(Emre) O çok özel biri.
Benim ona olan duygularım yani...
...çok...
Çok derin.
Şirin Hanım, sizin işiniz yok mu? İşinizle ilgilenseniz.
Aa! Çok affedersiniz.
Yalnız söyledikleriniz o kadar tanıdık geldi ki.
(Şirin) Ben acaba nereden duydum bunları diye düşünüyordum.
Arif, ben gerçekten burada olmandan çok memnunum.
Tamam, aynen devam.
Peki, tamam.
(Emre) Sağ ol.
Emre Bey.
Baştan söyleyeyim de.
Ceyda'yla yaşadığınız sorunlarda ama ne olursa olsun...
...ben Ceyda'nın tarafındayım.
Anlaştık.
(Müzik)
Nisan.
Efendim.
Söyleyin annenize, yarın elektrik idaresinin önünden alacağız sizi...
...sokağa girmeyeceğiz.
Niye?
Biliyor anneniz.
Benim annem, sizin sokağa girmemi istemiyor çünkü.
Neden?
Tehlikeli diye.
Neden tehlikeli?
Yıldırım düşer diye mi?
Hayır, orada iyi insanlar oturmuyormuş.
Kötü insanlar oturuyormuş.
Katiller varmış.
Hiç de bile.
Benim Arif abim katil değil.
(Servis görevlisi) Hişt, tamam çocuklar.
(Hüzünlü müzik)
Aa! Otur burada olur mu canım?
Hoş geldiniz, hoş geldiniz.
Annem nerede?
Canım annenizin Ceyda ablanızla önemli bir işi varmış.
-(Servis görevlisi) İyi akşamlar. -İyi akşamlar efendim.
O yüzden siz benimle biraz dükkânda bekleyeceksiniz, olur mu?
Ama anneme bir şey sormamız lazım.
Söylersiniz birazdan.
Sizin neyiniz var bakayım?
Aa ah! Niye yüzünüz asık?
Nisan?
Hadi gelin bakalım, orada konuşuruz. Gelin, tutun elleri. Aa ah!
(Berşan) Öldük biz.
(Berşan) Öldük, bittik, mahvolduk biz.
(Müzik)
Yani oldu bir kaza işte.
Ne kazası be?
Ne kazası, böyle kaza mı olur?
Adam bana malları almadan gelme dedi. Ne diyeceğim ben adama?
Tencereler yandı, sizin mallar kül oldu mu diyeceğim ben adama?
Bizim Kısmet Hanım'a gitmemiz lazım.
-O kim? -Arif'in kız kardeşi.
Onun kardeşi yok ki.
Ya, uzun hikâye.
Yusuf birinden daha bir çocuk peydahlamış zamanında.
Hadi be!
Ama kadın çok cevval avukat ha, böyle eli kolu her yerde.
Bahar doğru diyor. O bize bir yol bulur bence.
Evet, bulur. Bulur bulur.
Doğru, Kısmet Hanım'a gitmemiz lazım bizim.
Olmaz.
Avukat olmaz. Avukat işi değil bu.
Yok yok, Kısmet Hanım'a gitmemiz lazım bizim.
Anam ne yapacağız, ha? Estetikle yüzlerimizi mi değiştireceğiz?
Sonra da Miami'ye yerleşiriz.
Gerçi bizim ona verecek paramız da yok.
Artık böyle benim burnu Bahar'a takarlar.
Bahar'ın gözleri bana sokarlar. Öyle öyle değişiriz.
Yok, öyle yapamayız.
Bizim Kısmet Hanım'a gitmemiz lazım. Başka çaremiz yok.
-Kısmet Hanım'a gideceğiz biz. -(Berşan) Bana bak!
(Berşan) Sen anlamıyor musun?
Bak, bizi bu işten kimse kurtaramaz.
Hele sen her yerden (Bip) battın zaten.
Ne?
Sen ellerinde fotoğraflar olduğunu söylemedin mi buna?
Ne fotoğrafından bahsediyor bu, ne fotoğrafı?
Ne fotoğrafından bahsediyor bu Ceyda?
-Ya-- -Ne?
Senin elinde tencerelerle gelip giderken fotoğraflarını çekmişler, kurye gibi.
Aa!
Polise gitmeye kalkarsak, şebekenin başı diye seni ortaya atacaklarmış.
Ben moralin bozulmasın diye söylemedim.
Gerçekten çok iyi düşünmüşsün Ceyda.
Teşekkür ederim, hiç bozulmadı moralim.
Ne kadar iyi düşünmüşsün.
-Ben polise gidiyorum. -Aa! Nereye gidiyorsun ya?
Ya senin kafan almıyor mu? Bu adamlar bizi doğrar!
-Hişt! -Bizim başımıza bu belayı sen getirdin!
Senin yüzünden bu hâldeyiz!
Biraz daha susmazsan seni ben doğrayacağım artık ya!
Ben nereye bulaştırdım be sizi? Siz kendiniz bulaştınız!
Allah Allah! Kim verir bir kap yemeğe 1000 lira?
Aa! Paraları cebe atarken iyiydi tabii!
Ben şimdi Enver abiye gidiyorum.
Ona durumu olabildiğince izah etmeye çalışıyorum.
Çocukları alıp buraya getiriyorum.
Ve sonra Kısmet Hanım'a gidiyoruz.
Tamam mı? Başka hiçbir şey duymak istemiyorum ben! Çekil şuradan!
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği...)
(...)
Enver abi, ben çocukları almaya geldim. Bir de sana...
(Gerilim müziği)
Bir de sana akşam yemekte ne istersin diye soracaktım.
Vallahi kızım, ben sen ne pişirirsen yerim.
Sen çocuklara sor. Hadi bakalım, çocuklar hadi, hadi ev vakti.
Hadi Doruk, hadi oğlum. Hareket et, hızlı.
Hadi.
Tamam hadi.
Görüşürüz.
Dikkat et Arda'ya.
(Gerilim müziği)
Yavaş.
Bu çocuklar hep gelsinler. Vallahi ayakları uğurlu geldi.
-İçerideki bey var ya. -Evet.
Tam beş gömlek sipariş etti.
Ne güzel. Hayırlı olsun Enver abi, görüşürüz.
Hadi bakalım.
Hadi oğlum hızlan biraz.
-Kusura bakmayın. -Kızınız mı?
Evet. Bahar, benim rahmetli eşimin ilk evliliğinden.
Ama ben onu kendi kızımdan ayırmam.
-Yani bir kızınız daha var? -Evet. Şirin.
O da burada benimle beraber oturuyor.
Ama ha Bahar ha Şirin ikisi de bir benim için.
Bakalım.
Vallahi güzel. Güzel de taşıyorsunuz.
-Ceyda? -Ha?
-Bir şey soracağım sana. -Sor.
Bahar'ın artık Arif'le bir ilgisi yok değil mi?
Kız öleceğiz öleceğiz diyorsun hâlâ Arif'i soruşturuyorsun.
Sana ne Arif'ten be?
Ne çemkiriyorsun be? Öf! Laf olsun diye sordum.
(Kapı vuruluyor)
-(Bahar) Geç, geç, geç. -Ama anne söylememiz gerekiyor.
Tamam kızım, dinleyeceğim sizi sonra. Siz şimdi lütfen odaya girin.
Çıkar ayakkabılarını. Girin odaya.
Biz odadan çık diyene kadar da çıkmak yok, tamam mı?
Niye?
Çünkü bu bir oyun, hadi.
Özel bir şey konuşacaklar Dorukcuğum. Bizim duymamızı istemiyorlar.
Teşekkür ederim canım benim, hadi.
Kapat, kapat kapıyı kapat.
Ne oldu be?
Ceyda, o adam şu anda Enver abinin yanında.
Şu anda terzide, Enver abiye gömlek diktiriyor o adam.
Dur bir dakika, hangi adam?
Kim? Cem mi?
-Tencereleri aldığınız adam mı? -Evet.
Evet. Ben onu yalnız bırakamam. Enver abiyi yalnız bırakamam orada.
Benim gitmem lazım. Sen çocuklara bak, ben gidiyorum onun yanına.
Hayır hayır, seni yalnız bırakmam. Ben de geliyorum.
Berşan, sen çocuklara bakıver.
Aa ah! Ama bak şimdilik bakarım, bir ömür bakamam tamam mı?
Onu bilin öyle inin bak.
Dur! Dur, biz ne yapıyoruz? Ne yapıyoruz biz?
Plan yapmamız lazım. Adam benim onu gördüğümü biliyor.
(Bahar) O da beni gördü. Tanıyor. Böyle olmaz.
Ee, şöyle yapalım. Sen git.
Bir bahane uydur, Enver abiyi çağır, tamam mı?
Tamam, tamam. Ben gidiyorum.
Ceyda, dur. Sen de gidemezsin. Adam seni de tanıyor. Ne yapacağız biz?
Kız dur, benim kafa gitti.
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
-Yusuf amca? -Ne?
Koş git Enver abiyi çağır, koş!
-(Yusuf) Niye? -Koş. Bizim evde su borusu patladı.
-Her yer su. -Ne, su borusu mu patladı?
-Evet. -Nasıl patladı?
Anam bırak nasılı işte git çağır adamı. Kızın evi batacak hadi.
Ya hay Allah! Uğursuz bunlar be!
Enver abiyi de alıyoruz, doğru Kısmet Hanım'a tamam mı?
-Tamam, tamam, halledeceğiz. -Tamam.
Ya, kibarcık yok yerinde.
-Nasıl yok? -Dükkân kapalı, kimse yok.
-Nasıl kapalı ya? -(Yusuf) Ya nereye? Bana bak!
(Anlaşılmayan konuşma)
(Gerilim müziği...)
(...)
Bana bak!
Hangi dairede su patladı?
-Patlamadı, patlamadı be. -Patlamadı patlamadı, ha?
Bak, benim bu konularda çok becerikli bir tanıdığım var.
Yani denize iğne atsan yerini bulur. Ondan rica ettim.
Merak etme birkaç güne çocuğu bulur.
Ben ne kadar şanslı bir adamım.
Senin sihirli değneğin mi var yoksa sen mi sihirlisin?
Sihirli değneğim yok ama kuvvetli bağlantılarım var.
(Telefon çalıyor)
-Bahar arıyor. -Açma açma.
(Israrla telefon çalıyor)
Ceyda arattırıyordur. Akılları sıra duygu sömürüsü yapacaklar bana.
(Israrla telefon çalıyor)
Teşekkür ederim.
Güzelim bir şey rica edeceğim.
Bu süreçte en azından onlarla konuşma, ha?
Kafamızı karıştırmasınlar.
Zaten açmayacaktım ki.
Abimi o kadar üzdükten sonra sesini duyasım yok doğrusu.
Öyle deme. Bahar iyi kızdır. Arif'i isteyerek üzmemiştir.
Ama üzdü.
Benim için de bu kadarı yeterli.
Hadi.
Bu sokakta kötü insanlar oturuyor dedi o çocuk.
Bu sokakta katiller varmış.
Siz merak etmeyin. Hiç de kulak asmayın bunlara.
Ben konuştum şoförle, gelip sizi kapının önünden alacak...
...kapının önüne bırakacak, tamam mı? Düşünmeyin böyle şeyleri.
Hadi şimdi gidin içeri, lütfen gidin içeri.
Arda'nın yanına, yalnız bırakmayın onu da hadi.
Hep içeri, hep içeri. Bela başı mıyız biz?
Hayır, hayır. Tabii ki de baş belası değilsiniz anneciğim.
Öyle şey olur mu? Sadece bugün benim için çok zor bir gün.
Tamam mı? Lütfen, hadi.
Hem Arda'nın odası daha güzel zaten.
Evet daha güzel.
Ne yapacağız biz?
Arif'i mi arasak?
(Bahar) Arif ne yapabilir ki bize, nasıl yardım edebilir ki?
Hem onun başını da boşuna belaya sokmuş oluruz.
Doğru diyorsun.
(Telefon çalıyor)
Bilmediğim bir numara arıyor.
Onlar! Onlar Bahar! Aç, aç, aç! Hadi!
-Aç! -Ya onlar olsa seni ararlar.
Benim numaramı nereden bilecekler?
Ya işte biz istersek, sizin her şeyinizi öğreniriz demeye çalışıyor bunlar.
Ne diyeceğim ki?
(Israrla telefon çalıyor)
(Berşan) Hadi Bahar.
Evet.
Alo.
(Kadın ses) Bahar Hanım.
Buyurun, benim.
(Kadın ses) Ben, servisten Ece'nin annesi Suzan Yüksel.
(Suzan ses) Az önce arayıp, çocukları yine...
...kapının önünden almasını söylemişsiniz.
Evet öyle söyledim hanımefendi ve öyle olacak.
Şu anda hiç müsait değilim, kapatıyorum.
(Suzan ses) Ben şu anda sizin kapınızın önündeyim.
(Suzan ses) Kendi gözlerimle görmek için geldim, gördüm de.
(Suzan ses) O servis buraya asla girmeyecek.
Siz şu anda benim evimin önünde misiniz?
-(Suzan ses) Evet. -Tamam, bekleyin geliyorum.
Şu terliklerini ver bana iki dakika. Ver ver!
-Dur, nereye gidiyorsun? -Yok bir şey.
Geliyorum hemen, bekleyin beni burada.
(Ceyda) Bahar!
Suzan Hanım!
Bravo, nasıl da hemen tanıdınız beni?
Efendim?
Tabii, benim gibi insanlar bu muhitte yaşamıyorlardır değil mi?
Nasıl insanlar?
Benim gibi, doğru düzgün.
Tabii doğru söylüyorsunuz.
Benim komşularımın böyle sizin gibi pahalı kıyafetleri, mücevherleri...
...özel şoförleri, arabaları yok.
(Bahar) Çocuklarına her istediklerini de alamıyorlar maalesef.
Ama benim komşularım da çocukları iyi bir eğitim alsın istiyor.
Benim komşularım da çocukları ileride güzelce okumuş olsun istiyor.
Aynı zamanda, ileride çocukları kimseyi maddi durumundan dolayı...
...küçümsemesin diye de uğraşıyor.
Bitti mi?
Bitti.
Eşim endişe ettiği için beni kendi arabasıyla şoförüyle yolladı.
Hem ne bu canım, hemen servet düşmanlığı yapıyorsunuz?
Siz konuya hemen girer misiniz lütfen? Benim bugün hiç vaktim yok da.
Tabii.
Bakın, siz, çocuklarınız ve sevgili komşularınız...
...bu muhitte çok mutlu mesut yaşıyor olabilirsiniz.
Ama ben katiyen bu sokağa servisin girmesine izin vermeyeceğim.
Biz sokakta bulmadık çocuklarımızı.
Ben sokakta mı buldum çocuklarımı?
Sizin çocuklarınız ne kadar kıymetliyse...
...benimkiler de o kadar kıymetli, tamam mı?
Ve o servis buraya gelecek!
-(Suzan) Hayır, gelmeyecek. -Gelecek!
Nezir Bey'in sadakasıyla okula girmişsiniz.
Biraz müteşekkir olun, yerinizi bilin.
O servis, bu sokağa girecek!
(Suzan) Beni ikna etseniz bile eşim Cihangir'i asla ikna edemezsiniz.
(Suzan) O benden çok daha endişeli çünkü.
Şirin, merhaba kızım.
Baba hoş... Hoş geldin.
(Enver) Hoş bulduk. Bu Cem Bey, benim yeni müşterim.
Merhaba, memnun oldum.
Merhaba, ben de memnun oldum.
Cem Bey tamamen şans eseri geldi bana.
Biz sohbet ederken, ben eski diktiğim gömleklerden örnekler gösterdim.
(Enver) O da sağ olsun siparişi arttırmaya karar verdi.
(Enver) Öyle olunca biz de çıkalım kumaş seçelim dedik.
Buraya gelince kahveye uğradık.
İyi yapmışsınız.
Oturmaz mısınız peki?
(Enver) Tabii tabii, ayakta kalmayın. Buyurun oturun.
Ne ikram edeyim size?
-Ben bir çay içerim. -Tamam. Baba?
Vallahi ben de çay.
Süper, getiriyorum.
Ben bir telefonla konuşacaktım da unuttum.
Müsaadenizle bir konuşup geleyim.
Tabii tabii, estağfurullah tabii.
(Gerilim müziği)
(Berşan ses) Alo.
Berşan.
Öt bakalım.
Merhaba Cem Bey.
(Berşan) Ben şey diyecektim.
Bir kaza olmuş.
Şey...
Şey kazası...
Ee...
Tencerelerin dibi yanmış.
Çok özür dilerim. Gerçekten çok özür dilerim.
Vallahi billahi Cem Bey ben aşırı özür dilerim.
Ama benim suçum yok. Ben zaten onlarla bile değildim ki.
(Gerilim müziği)
Tamam.
Ben de mi?
Tamam. Evet, şimdi, tamam.
Kapat. Ne diyor?
-Tencerelerin yandığını söyledim. -Onu duyduk, herif ne diyor?
20 dakika sonra parkın oraya gidecekmişiz.
(Berşan) Oraya bir tane araba gelecekmiş, ona binecekmişiz...
...sonra bir tur atacakmışız.
Yoksa önce o yaşlı adamı sonra da sizi gebertirim dedi.
-(Bahar) Nasıl? -Böyle.
-Bayağı? -Bayağı.
Polise gidiyoruz, başka çaremiz yok!
(Berşan) Ya!
-Enver abi, hoş geldin. -(Enver) Hoş bulduk Arifciğim.
-Merhaba, hoş geldiniz. -Merhaba, hoş bulduk.
Enver abi, benim ofiste biraz işlerim var, sonra görüşürüz, olur mu?
Tabii, sen işine bak.
Biz de kalkalım mı yavaş yavaş? Ben dükkânı çok boş bıraktım.
Telefonu da orada unutmuşum, kızlar merak etmesin.
Tabii, kalkalım.
Şirin Hanım, hesabı rica edebilir miyim?
(Enver) Yok, katiyen olmaz, iki çayın lafı mı olur? Hayır.
Çok sağ olun, teşekkürler.
Ben buradan ayrılsam size ayıp olmaz herhâlde.
Yok canım, iki adım yol, yürürüm ben.
-Allah'a ısmarladık, çok memnun oldum. -Ben de çok memnun oldum tekrar.
-Hoşça kal kızım. -Görüşürüz baba.
-İyi günler. -İyi günler, yine bekleriz.
Mutlaka geleceğim.
(Gerilim müziği)
(Kapı vuruldu)
Ne oluyor be? (Kapı vuruldu)
Yavaş be! Kapıyı kıracaksınız!
-(Bahar) Hah Yusuf amca, geçin. -Ne oluyor be?
Çocuklar birkaç saatliğine sende kalacaklar...
...biz sonra gelip alacağız, tamam mı?
Ne çocuğu? Ben ayağımın altında çocuk falan istemiyorum.
Anam çok konuşma, isteyeceksin.
Bizim hastaneye gitmemiz lazım, babalık rahatsızlanmış.
-Evet, hadi! -Alın bunları da götürün!
Bunlar uslu çocuklar.
Ulan bıktım sizin soyunuzdan sopunuzdan be!
-Yusuf dede. -Ne var?
Güzel güzel konuş.
Oğlum, ne dedesi lan? Ben dede olacak yaşta mıyım?
Evet.
(Yusuf) Hadi oradan be. Geçin içeri.
Tövbeler olsun ya Rabb'im ya resulullah.
(Gerilim müziği)
Aa bana bak, sen hastanede değil misin?
Yo, ne hastanesi?
Çocukları bana bırakıp, koştura koştura gitti seninkiler.
Enver abi hastanede diye.
Yok, ben iyiyim, bir şeyim yok. Siz yanlış anladınız herhâlde.
Bir dur, ne oluyor be?
(Nisan, Doruk) Enver dede!
Bana bak, şu çocukları gel al Allah aşkına, tamam mı?
-Hem bunlar nereye gitti? -Nereden bileyim ben canım. Allah Allah!
(Yusuf) Geçin içeri. Dedeniz geliyor, geçin.
(Gerilim müziği)
Hanımefendi, bir sorun mu var?
(Berşan dış ses) Sen söylemedin mi buna ellerinde fotoğrafları olduğunu?
Senin elinde tencerelerle gelip giderken...
...fotoğraflarını çekmişler kurye gibi.
-Aa! -Polise gitmeye kalkarsak...
...seni ortaya atacaklarmış şebekenin başı diye.
(Gerilim müziği)
Hadi bakalım. Geçin, çıkarın ayakkabılarınızı.
Ama annem, Enver dedenizin sırtı ağrıyormuş, hastaneye gitmiş dedi.
Evet, annem bana da öyle dedi.
Ben sırtım ağrıyor belki giderim dedim...
...o da gittim zannetti herhâlde, bir yanlış anlaşılma olmuş yani.
(Enver) Çıkar bakalım.
Aa, ben telefonu dükkândan almayı unuttum.
Önce bir nefes alayım, dinleneyim, sonra gider annenizi ararım, olur mu?
-(Enver) Hadi geçin siz. -Tamam.
Hadi, geçin bakalım içeriye.
(Enver) Aç mı sizin karnınız, söyleyin bakalım bana.
(Gerilim müziği...)
(...)
Benim.
(Gerilim müziği)
(Araba çalıştı)
(Gerilim müziği...)
(...)
Telefonlar.
(Gerilim müziği)
Afiyet olsun.
Tamam Enver abi. Bir şey olursa, bir haber alırsan beni de ara, olur mu?
Tamam, görüşürüz.
Ne olmuş Arif?
Enver abi aradı, ablanlar yokmuş ortada.
Sen gördün mü diye sordu.
Hâlâ ablamı mı merak ediyorsun gerçekten?
(Şirin) Sana inanamıyorum.
Biri ortada yoksa merak edersin.
Kim olursa olsun.
(Şirin) O kadar kalbini kırdıktan sonra mı?
Ben olsaydım merak etmezdim, ne hâli varsa görsün, derdim.
Yani yanlış anlama beni, ben ablamı suçlamıyorum...
...onun da kendince sebepleri vardı tabii ama...
...senin açından bakınca...
Ne varmış benim açımdan bakınca?
O kadar fedakârlık yapıp haksızlığa uğradın.
Arif, sen ablam için hayatını dağıttın. Hâlâ onu merak mı ediyorsun?
Kusura bakma ama bana biraz tuhaf geliyor.
Ablanın aşkından öldüğümden değil.
Kapattım ben o defteri.
Çocukları babama bırakmışlar.
Enver abi hastanede, onun yanına gideceğiz deyip çıkmışlar.
(Arif) Berşan da varmış yanlarında.
Anladın mı şimdi niye merak ettiğimi?
Nasıl?
Bence onların başında bir bela var.
Ne belası?
Geçen gün ablamla Ceyda kapının önünde konuşuyordu.
Dinlediğimden değil, kulak misafiri oldum da...
...böyle ya hapse girersek gibi şeyler söylüyorlardı.
(Şirin) Ben tam anlayamadım tabii konuştuklarını.
Yok yani.
Lafın gelişi öyle söylemişlerdir.
Görürüz.
Yani tabii inşallah böyle bir şeyi görmeyiz.
(Gerilim müziği)
Hay Allah.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
Biz çok özür dileriz sizden.
Çok özür dileriz biz, inanın.
Bilmeden zarar vermişiz biz o şeylere.
(Gerilim müziği)
Nelere zarar vermişsiniz?
Tencere, tencerelere bilmeden zarar vermişiz biz, çok özür dileriz.
Öyle olmuş.
Tencerelerime zarar vermişsiniz.
Ama-ama...
Ama bizim hiçbir şeyden haberimiz yoktu, inanın bize.
Neden haberiniz yoktu?
Bizim, bizim o tencerelerin...
...biz bilmeden zarar verdik, gerçekten.
Lütfen bakın bizim çocuğumuz var, ne olur bırakın gidelim biz.
Lütfen affedin bizi.
Biz kimseye hiçbir şey söylemeyiz. Söz veriyoruz gerçekten.
Kime, neyi söylemezsiniz mesela?
Kimseye...
...kimseye hiçbir şey söylemeyiz.
Biz kimseye hiçbir şey söyleyemeyiz zaten, biz hiçbir şey bilmiyoruz ki.
Sen korkuyor musun?
Korkma.
Herkes hata yapar. Öyle değil mi?
Ve herkes...
...hatasının bedelini öder.
Siz de ödeyeceksiniz.
Verdiğiniz zararı karşılayacaksınız.
Ama bizim hiç paramız yok, durumumuzu siz de biliyorsunuz.
Bahar, altı üstü üç tane tencere.
(Cem) Ayrıca ben çok merhametli birisi olduğum için size taksit yapacağım.
-Anlaştık mı? -Anlaştık!
Güzel.
İlk taksiti önümüzdeki cuma ödeyeceksiniz, 100 bin lira.
100 bin lira mı?
Ne oldu? Az mı geldi, artırabilirim.
Yok. Yok, artırmayın. Tam kararında.
Peki...
...bu taksitler ne kadar daha devam edecek?
(Cem) Dört taksit.
Sonrasında serbestsiniz.
(Cem) Şimdi ben arabaya biniyorum.
Sizden de beş dakika boyunca...
...buradaki sessizliğin tadını çıkarmanızı istiyorum.
(Derin nefes alıyor)
(Hayvanlar ses çıkarıyor)
Eğer polise giderseniz ya da herhangi birisine öterseniz...
...sizleri buradaki ağaçların dibine...
...ayrı ayrı gömerim.
(Cem) O yüzden iyi düşünün.
Buradaki ağaçların dibinde uyumaya hazır mısınız?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Araba çalıştı)
(Gerilim müziği)
Biz polise falan mı gitsek acaba? Ya da Kısmet Hanım'a mı danışsak?
Gidelim tabii baba. Ama bir dakika...
...ne diyeceğiz ki? Sonuçta kendileri çıkıp gitmiş.
Doğru söylüyor Enver abi, bence biraz daha bekleyelim.
(Müzik)
(Kapı vuruldu) (Enver) Hah!
(Doruk, Nisan) Annem geldi!
Sürpriz!
Ne sürprizi?
Özel bir sürpriz bu. Hayır, bakmak yok.
-Hayır, olmaz. Geçin içeri, geçin. -(Nisan) Anne bakabilir miyim, lütfen?
Dur kızım, bir ayakkabılarımı çıkartayım.
Baharcığım, biz çok merak ettik sizi. Telefonlarınızı da açmadınız.
Anam telefonları açıp sürprizi mi bozsaydık?
Geç bakalım. Hadi Doruk.
Geç bakalım.
-İyi akşamlar Arif. -Merhaba.
Enver abi merak etmiş de ben o yüzden geldim.
Neyse, hadi cümleten iyi akşamlar.
Hayır, gitme. Annem bize sürpriz yapacak.
Aa diyeceğiz, sen de kal.
İyi, tamam.
-Hadi geçin bakalım, oturun. -(Ceyda) Ben de Arda'yı getireyim.
(Nisan) İçinden ne çıkacak acaba?
Gel bakalım, aferin. Gel annem.
Çok merak ediyorsunuz ne olduğunu, değil mi?
Evet.
(Bahar gülüyor)
Biz Berşan ablanızın tanıdığı birine gittik bunu almak için.
-O yüzden geç kaldık, değil mi Ceyda? -Evet.
-Hazırsanız açıyorum. -(Nisan) Evet!
Bir, iki, üç!
-(Enver) Aa. -(Doruk) Kedi.
(Nisan, Doruk) Anne ne olur bizim olsun lütfen.
-Bizim olsun mu anne? -Çok tatlı.
Tamam, zaten bizim kedimiz.
Yaşasın!
Ne gerek vardı oralara gitmenize?
Adı Uyuzcuğum olsun mu?
Olsun, bence çok güzel bir isim Uyuzcuğum.
Kedin çok güzelmiş Dorukcuğum.
Teşekkür ederim.
-Hadi iyi akşamlar. -Ben seni yolcu edeyim.
(Şirin) Şey, sabah da çalayım mı kapını? Beraber gideriz.
(Arif) İyi, sen bilirsin.
(Nisan, Doruk) Çok tatlı.
Ah bu nedir böyle, güzelliğe bak.
(Kedi miyavladı)
(Duygusal müzik)
(Kedi miyavlıyor)
(Nisan) Çok tatlı.
(Duygusal müzik...)
(...)
Murat Kaymakçı, Arda'yla aynı gece, aynı hastanede doğmuş.
Annesi babası öğretmen, Murat tek çocukları. Altunizade'de oturuyorlar...
...çocuğun dersleri gayet iyi, hatta sınıf birincisi.
(Erkek) Aynı gece hastanede başka bir çocuk daha doğmuş, Satılmış Yılmaz.
(Erkek) Yedi çocuklu bir ailenin yedincisi.
(Erkek) Annesi ölmüş, babası tekrar evlenmiş.
İki çocuk da ondan olmuş, toplamda dokuz kardeş.
Babası ve abileri çöp topluyorlar, Satılmış da onlara yardım ediyor.
(Erkek) Babanın kaç kere hapse girip çıktığını söylemek zor.
Aferin, iyi iş çıkarmışsın.
Şimdi gidebilirsin, bizim konuşacaklarımız var.
(Gerilim müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)